รุ่นน้องคนถึงพูดถึงเหตุการที่กลุ่มผู้ชุมนุมเผากรุงเทพฯว่า

"พวกเนี้ย ทำบาปมาก ชาติหน้าคงต้องไปเกิดเป็นหนอน"

ผมมาคิดดูแล้ว คิดว่าการเกิดเป็น "หนอน" ดูจะเป็นการสาบส่งที่เอื้ออารีย์พอสมควร
น้องเขาคงนึกไม่ออกว่าจะเป็นอะไรที่แย่ไปกว่าหนอนได้อีก

 

ผมจึงลองหาข้อมูลทางพุทธดูพบว่า...

ภพภูมิต่างๆในวัฏจักรสงสารมีถึง 31 ภพภูมิเรียงจากบนลงล่างดังนี้

8

อรูปพรหมอย่างเดียวมี 4 ชั้น

สุคติภูมิ

7

รูปพรหมอย่างเดียวมี 16 ชั้น

สุคติภูมิ

6

เทวดาอย่างเดียวมี 6 ชั้น

สุคติภูมิ

5

มนุษย์

อยู่ตรงกลาง

4

เดรัจฉาน

ทุคติภูมิ

3

เปรต

ทุคติภูมิ

2

อสูรกาย

ทุคติภูมิ

1

สัตว์นรก

ทุคติภูมิ

จะเห็นได้ว่า "หนอน" ซึ่งอยู่ในภพภูมิของเดรัจฉานนั้น ถัดจากมนุษย์ลงมาแค่ชั้นเดียว
สภาวะจิตของผู้่ลงมือเผาน่าจะไปได้ไกลกว่านั้นอีกหลายชั้น

ยิ่งผู้ที่สั่งการให้เผาด้วยแล้ว
คงต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกหลายภพ
จึงจะมีโอกาสได้มาเกิดเป็น "หนอน" ดังที่น้องคนนั้นได้คาดไว้

ไม่ว่าจะเผาเพราะอะไร ใครผิด ใครถูก
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม...

ป.ล. จนทุกวันนี้ผมยังไม่เข้าใจว่าการเผากรุงเทพฯ มันเป็นการทำเพื่อประเทศไทยตรงไหน  

เครื่องตรวจจับ GT200

posted on 29 Jan 2010 20:23 by listentomol in Veranda

หลังจากที่ได้ Forward Mail จาก "ชุมชนหว้ากอ"
ลอง Search ใน Exteen เจอ Blog ของหมอแมว

วันที่ 1 กุมภาพันธ์นี้ ร่วมกันโพสเรื่อง "GT200" โดยพร้อมเพรียงกัน

ไม่รอช้าครับ 

สำหรับคนที่ยังสองจิตสองใจ แนะนำให้ดูข่าวของ สำนักข่าว BBC ครับ

 

 
นักวิทยาศาสตร์ไทยเก่งๆก็ไม่น้อย เอาไปปรึกษาท่านเหล่านั้นหน่อยจะเป็นไร
พลาดพลั้งไปก็ส่งคืน ไ่ม่ต้องกลัวเสียหน้า
ฝรั่งก็พลาดกันมาแล้ว เพียงแต่เขาแก้ไขให้มันถูกต้อง
เอางบประมาณไปทำอย่างอื่นดีกว่า 

รำพึงกับการหมดไปอีกปี

posted on 31 Dec 2009 20:35 by listentomol in Veranda

ส่งท้ายปีเก่าคืนนี้
ผมนั่งอยู่คนเดียว
ไม่ได้ Count Down
ไม่ได้ดูพลุ
ไม่ได้เปิดทีวี
ไม่ได้คุยกับใคร

หลายวันที่ผ่านมา ผมมักจะย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต
บางเหตุการณ์เหมือนเพิ่งเกิดขึ้น บางเรื่องก็ลืมไปนานแล้ว
ย้อนไปถึงความรู้สึก ความฝัน ความคิดในช่วงเวลาเหล่านั้น

ตัวตนในอดีตช่างเปี่ยมฝัน มีพลัง เต็มไปด้วยความหวัง
แต่เมื่อมองลึกไป ผมพบว่า ผมไม่ได้ใช้ด้านดีๆเหล่านั้นมากพอ
เพียงแต่รู้ถึงการมีอยู่ แล้วฝังมันไว้อย่างนั้น
เมื่อนึกถึงตัวเองในวันนั้น ผมรู้สึก...

เสียดายเหลือเกิน

และยิ่งเมือนึกไปถึงว่า ในอนาคต ผมอาจจะย้อนมองดูตัวเองในวันนี้ด้วยความรู้สึกเดียวกัน

ผมกลัวจับใจ 

นี่อาจเป็นการทบทวนถึงปีที่ผ่านมาเป็นครั้งแรก ที่ผมได้รู้่สึกจริงๆว่าได้สูญเสียอะไรไปบ้าง

 

ผมยังได้พบอีกอย่างว่า... 

ชีวิตดีๆ เกิดขึ้นจากความ "ตั้งใจ" เท่านั้น