ใครๆก็ต้องตาย...แล้วเอาไงดี
posted on 09 May 2009 21:35 by listentomol in LivingRoom
เคยมีคนถามผมว่า "ช่วงวัยไหนที่ไม่เคยมีใครตายในอายุนั้น"
เราต่างรู้คำตอบกันใช่ไหมครับว่า "ไม่มี"
อย่าว่าแต่พูดกันเป็นอายุเป็นปีเลย ไม่มีวินาทีไหนด้วยซ้ำที่เราจะมั่นใจได้ว่าจะ "ไม่ตาย"
แล้วทีนี้จะเอาไงกันดี ใครๆก็บอกว่า ต้องอยู่ด้วยความไม่ประมาท
"ไม่ประมาท" น่าจะหมายถึง อย่าลืมว่ายังไงก็ตายแหงๆอยู่แล้ว
เอาล่ะ พอเราจำได้อย่างมั่นใจแล้วว่า ผมนี่ยังไงก็ตายแหงๆ
แล้วไอ้ระหว่างที่ยังไม่ถึงที่ตายนี่ จะใช้ชีวิตกันยังไงดี
มีคนทำหนังเกี่ยวกับคนที่พยายามรับมือกับความตายไว้หลายแบบ
เท่าที่นึกออกตอนนี้มีสองแนว
1. Focus ไปที่ความตาย
เรื่องที่เราๆรู้จักันดีก็ "Final Destination"
Final Destination ภาคแรกซึ่งประสบความสำเร็จจนมีตามมาอีกหลายภาค
ตัวเอกขอเรื่องพยายามเข้าใจกฎเกณฑ์ของความตายแล้วหลีกเลี่ยงหลบหลีกสุดชีวิต
จำได้ว่าช่วงท้ายๆของภาคแรก ด้วยความกลัวตาย พระเอกหลบอยู่ในห้องแคบๆ
ระมัดระวังทุกอย่าง แม้แต่การเปิดอาหารกระป๋องยังต้องใส่ถุงมือ
ด้วยความกลัวว่าจะโดนกระป๋องบาดตาย -_-!
2. Focus ไปที่การมีชีวิตอยู่
หนังเรื่องหนึ่งที่น้องๆรุ่นหลังอาจจะไม่รู้ัจัก (แต่ประทับใจผมยิ่งนัก)
"ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด"
ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด เป็นภาพยนต์ฝีมือการกำกับเรื่องแรกของคุณ อิทธิสุทร วิชัยลักษณ์ กวาดรางวัล แต่ทำรายได้แย่
(เรื่องที่สองเข้าฉายในอีกสิบปีต่อมาคือเรื่อง "โหมโรง" กวาดทั้งรายวัลและรายได้)
ตัวเอกของเรื่องรู้ตัวว่าจะต้องตายตอนบ่ายสองของวันพรุ่งนี้ จึงทำทุกอย่างที่อยากทำ (แต่ไม่เคยกล้าทำ)
เช่นเปิดโปงการทุจริตในบริษัท, ช่วยเหลือคนที่โดนขู่กรรโชกจากผู้มีอิทธิพล
ไปจนถึงสารภาพรักกับหญิงสาวที่แอบชอบมานาน
ภาพยนต์ทั้งสองเรื่องดูสนุกครับ แต่ให้ความรู้สึกต่างกัน
เรื่องแรก... "ตาย" ตั้งแต่ยังอยู่
ส่วนเรื่องที่สอง... ตั้งใจ "อยู่" เมื่อรู้ว่าจะตาย
อยาก "อยู่" แบบไหนก็เลือกเอาละกันนะครับ...
ภาพ Final Destination จาก Wikipedia
ภาพ ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด จาก http://www.9dern.com/rsa/view.php?id=1150
